Poisson

Duurzame visvangst

Hoewel de toestand van zeeën en oceanen zeer zorgwekkend is, worden er nochtans reële inspanningen geleverd. De mariene ecosystemen kunnen hersteld worden als er actie ondernomen wordt, maar ook dankzij mannen en vrouwen die op een duurzame manier werken in de visserijsector.

Om op die weg verder te gaan, zal een nieuwe Europese reglementering vanaf 13 december 2014 strengere eisen invoeren in termen van gegevens over de vistoestanden. Naast de zone FAO27 zal de (meer precieze) ICES-zone gespecificeerd moeten worden. Bovendien zal de vistechniek eveneens gespecificeerd moeten worden, maar die beschrijving blijft echter nog te vaag.

We zien almaar meer voorbeelden van verbeteringen, bijvoorbeeld in de Noordzee, waar de visbestanden van schol, zeetong, tarbot en griet toenemen. De schollen zitten zelfs op een niet meer gezien recordaantal sinds 1957. Die toename zou te danken zijn aan een duurzaam visserijbeleid en aan de vissers die meer gerichte vistechnieken gebruiken.

Er werd een vermindering van de overbevissing opgetekend in de Europese wateren van de Atlantische Oceaan, in de Noordzee en in de Baltische Zee. Wat de bestanden (ICES-zone + soort) betreft waarvoor evaluaties van het maximum duurzaam rendement beschikbaar zijn, neemt de overbevissing af; ze trof 94% van de bestanden in 2003, 63% (30 overgeëxploiteerde bestanden op 35 geëvalueerde bestanden) in 2009 en 41% (19 bestanden op 46) in 2012.

Het aantal geëvalueerde bestanden, en dus het aantal gegevens, neemt elk jaar toe, wat bewijst dat er een toenemende belangstelling voor deze problematiek is.

Niet duurzame visserij is dus geen noodwendigheid en wij hebben een rol te vervullen via onze aankopen van zeeproducten.

Wat is duurzame visserij?

Duurzame visserij is visserij die aan onze behoeften voldoet zonder het vermogen van de toekomstige generaties om aan hun behoeften te voldoen in het gedrang te brengen. Ze moet aan de beviste soort toelaten om haar populatie op een correct peil te houden en ze mag geen negatieve invloed hebben op andere dier- en plantensoorten. Duurzame visserij is visserij die beheerd wordt volgens een ecosystemische benadering, die de gevoelige leefgebieden en soorten helpt beschermen en die de daaraan gekoppelde biodiversiteit in stand houdt. Het is visserij die gebruikmaakt van selectieve methoden. De visserijbedrijven moeten methoden hanteren die sociaal en economisch rechtvaardig en verantwoord zijn en ze moeten de volledige traceerbaarheid verzekeren van al hun producten, vanaf het visgebied tot aan het verkooppunt.

De oplossingen

Het is van essentieel belang om via onze aankopen de duurzame visserij een hart onder de riem te steken. Er zijn o.a. de labels om ons in de juiste richting te sturen, maar dat is niet het enige hulpmiddel: een reeks gegevens kan ons wel helpen om keuzes te maken, maar ook het veranderen van de consumptiegewoonten is een ingreep die iedereen kan doen om het behoud van de natuurlijke vishulpbronnen te steunen.

Maar opgelet! Om de volgende gegevens bijeen te sprokkelen zal je geduld en doorzettingsvermogen aan de dag moeten leggen. Ze bevinden zich immers vaak op de onderkant van het visschaaltje of ze staan in hele kleine letters op het zakje van de diepvriesvis afgeprint. Koop je je vis bij de vishandelaar, stel dan de nodige vragen!

1) Vissoort

De Latijnse naam en de courante naam van de vis zijn toch gegevens die u minstens zou moeten terugvinden op het etiket of die uw vishandelaar u minstens zou moeten kunnen vertellen. Die aanduiding stelt u om te beginnen in staat om uit te maken of de soort op de rode lijst staat en helpt u ten tweede om bepaalde soorten niet te kopen waarvan de bestanden overbevist worden (die informatie moet je in overweging nemen samen met de oorsprong).

De Latijnse naam zal je houvast zijn in de jacht op de duurzame vissoorten. De courante gebruiksnaam is immers soms zeer dubbelzinnig. Enkele voorbeelden : schelvis is in werkelijkheid kabeljauw en wordt soms Nijlbaars genoemd; Victoriabaars, zeeduivel en hozebek zijn eigenlijk verschillende namen voor dezelfde vis enz.

2) Herkomst van de vis

De visbestanden verschillen naar gelang van de visgronden. Van een zelfde soort kan het bestand heel beperkt zijn in de ene zee en een aanvaardbaar peil halen in een andere zee.

De huidige wetgeving legt vermelding van de FAO-zone op, wat betekent dat je voor de Europese vissen vaak niet méér zult vinden dan FAO 027, d.w.z. het noordoosten van de Atlantische Oceaan, of nog anders gezegd: Europa! Die reglementering zal in december 2014 veranderen : de ICES-zone zal eveneens een verplichte vermelding worden en die is veel preciezer. Maar dat zal voor de vishandelaars wel extra werk meebrengen en er zal dus zeker enige tijd over gaan vooraleer deze regel helemaal in orde toegepast wordt.

Een algemeen richtsnoer dat u kunt gebruiken is: geef de voorkeur aan zeeproducten die lokaal gevangen werden of die niet de halve wereld rondgereisd zijn alvorens op je bord te belanden! Zo steun je de lokale vissers en draag je bij aan de strijd tegen de uitstoot van broeikasgassen door het transport. Je zult tevens grotere zekerheid hebben over de werkomstandigheden voor het betrokken personeel en over de versheid van de producten ook natuurlijk.

De manière générale, préférez des produits de la mer pêchés localement ou qui n’ont pas parcouru la moitié de la terre pour arriver dans votre assiette.

Vous soutiendrez les pêcheurs locaux, et vous contribuerez aussi à lutter contre les émissions de gaz à effet de serre liées aux transports. Vous serez également plus sûrs des conditions de travail du personnel et bien entendu de la fraîcheur des produits.

De manière générale, les produits surgelés proviendront de plus loin (ex : le Colin d’Alaska), faites également attention à la mention « ne pas recongeler sur des poissons comme le Tilapia (photo) et le Pangasius, tous deux provenant des mers chaudes d’Asie et ayant subit une congélation.

3) Vistechniek

Kies voor zeeproducten die afkomstig zijn van een visbedrijf dat geen vernietigende en geen niet selectieve methoden gebruikt. Koop vissen die gevangen zijn met behulp van meer duurzame methoden, zoals lijnvissen of fuikvissen, en geef ook de voorkeur aan de vangst van kleine boten.

Op dit moment bestaat de enige beschikbare informatie uit de productiewijze of m.a.w. : zeevisserij, zoetwatervisserij of aquacultuur. Vanaf december 2014 zal vermelding van de vistechnieken ook verplicht zijn.

4) Het seizoen

Vermijd heel algemeen vissen te eten tijdens hun paartijd (het kuitschieten). Deze aanbeveling is echter niet altijd gemakkelijk toe te passen, omdat die periode verschilt naargelang de visgrond, wat het opstellen van een seizoenkalender bemoeilijkt. Voor platvissen is deze regel evenwel belangrijk om te onthouden, want ze smaken helemaal niet aangenaam tijdens hun rijtijd.

Er zijn echter uitzonderingen, zoals de Noorse skrei (volwassen winterkabeljauw die op het punt staat te paaien). Deze kabeljauw wordt wel gevangen tijdens zijn paartijd, maar de vangst blijft duurzaam en eerlijk omdat er een enorm bestand van is en omdat de bevissing enkel met kleine bootjes mag gebeuren en sterk gecontroleerd wordt.

5) De grootte

Als je ooit vis in zijn geheel wilt eten, koop dan geen te kleine vissen. Ze moeten de minimumgrootte voor geslachtsrijpheid hebben bereikt om zich voort te planten en de bestanden te laten voortbestaan. Jammer genoeg is die grootte nog vaak verschillend van de reglementaire afmetingen. Je kunt echter altijd vermijden om zeetongetjes of glasaaltjes te kopen of te bestellen.

Aanbevelen

Reeds gescande producten

Nieuwsbrief

RABAD